TANDIS ART BIWEEKLY

ى¾؛iN âز¬3s¢ى •pذ®ہ‡ِ,*ˆٍـêکmie*ˆذôيI7³‹s6Eùj>ي¼„ژجVعڑ9‘¨*Qy³•x·PçqL·•z¢ خ’ءP°طَدw‏¶qڈة'v^[e[d4*ّ_ط£}_6ه¶NٍِN/ "+¯¶0ف½G…yٹow…!Wھµ3}¼غىœ³±kشK£)wنE§=s×ù³ضخ¨RWs«d¦چصژےث¼‏خ çé؛L‹~»"›—Tة,«o‘خRJچت|¶5»ٹ9›غlµeحثإ‰¹كç?ح»ثîJژدؤT،ل…اث{2ٍUهBˆر)m«•N]P·dي³½5اأ ¯ٹےgب¢L¶jëظW‹Q^‎éص•CM]ه‹^ث%£keâ¯Fâ™£Œِd¶َ—‹ga “h¶‡¶خةlقYةœنQP,±:ى,.ھے-]êظج—Z؟!!ع±ْڑ9؟‌ة¹éة,—·;V“†أqIپï™ووkPھآحث؟صرtك`بPa>غب¾و–ے"سP¯ؤR"—«سˆإ~O‍غ-,²Yh{‌ىïW¶ي«ق®*k>¢ب•گ nMضغٍي‏^f،™l“‘ء:±‚°28يّص6جتk±·;کYG6eحثù;ز¹ QYخRش…ر™ٌإ‏U7إ›ِث-حسJ5VPE¢ gO¶‍´™»[n¨jI¶وJ،kة„‹Ixlùچa¦µ¶تأظٹü¶ٍï/"+ب‡‘b?îgمmµ4@k-kg;'nھ‍î~e+²طJنYoضظعYnخع¾âڑ·2ش\A#¨TقIŒs|د¶ùںندتWيAى²ةظ9!£¦›ج[ة,چ7¾ث¶M,“²\7«خ£„تµr°®·o3»يœ‘N ²‡½=*½ُaےù–¶£m–©خY9o¼‌ï9\‍µخبژ-EA8±rVطـ«زَ—·±fŒ‚aRlH;ثغدے/§¥مyطڈگ;–$;y"›w¼]y:¦\`ٌڈi¸دµB-ث¹أt9Rhُ°k¦_éµ²ثد2›3nw—eت6ç%ث؟D[%طWةء¾آ¥2ôç‎$ٹwY»2ل\غىE /X¹چ\؟ِےسكِYظٹnLç(قخق¬±—¯•–±‍ZY‘uنâ•ھٌDEj9/xM½؛jتض¨د÷yl½»Œû¹قپœXdA?a¼ن›ت£إ·رnَ½†ûo/i@ھ±{خoù*ژN7Vƒ=G_7×3y9d™=PwTY:½²خچ!üثm¶?’±ûgنخf^]¨ه±‍¦م1Fù«#_ùlغ.ê¢2®¢‹TgTû¨¥¶ظ¶غظ,*ç;6s– £ê¨~حgTBغg;bژٍlE!ھFذج<ـâif3R¯ûîKd“"×–£G:'BَXغ6reظ&¨³•~!³¨’Ij،LخeS&•Eضن¨—‹ô‹'ص§37/”(‌¹gogyM©ˆدHfـ:ف–ىقYmK¶غ$‹£‘uضè¨©cLغT±يىç;mâهv^ت±® ج²[‍ٹ›ثtھإyùùّڈ¹قvU‰{N1ثوًµچ½¼خm»ˆùظخط¼—œ;]Y²éfQد7½ں‘k*9gE™¹ü›دْû3l*هA"¢\`x¼مv¼شW2^îڑ¢ؤ·‹®siwغs67ںغ&غ3œê.X‹°™KVسحک/ب¯7ٍ*-cGF_]_‌‘إذG›صJJوإ2Y}eھ8ƒ(`Dˆüu¾کح•ھ¯ت}{2~ث3ùfحGˆQگ،´³ُhV±,ش]²£¬طجˆ7y6¨ˆùa\·¶T2r =¥¹$îحٹaE_†¨¨؛،!]m¥3چoj•»يظقZظُs‏›yےVeZqG}e†âِ‘Sَ«بNط „&›¥؟خَy?Qث~Kؤ;Vل1،ùimk‏زة¹غël¹êT´_¹Qش„*بْ1J½Wٍف,ڑY,ة2KgV½¼ي‹Gَ-طز´غë•Io-R[nîدآ©WEPفغ5\ٹ¢ث£´b~b°×سظ›·كغû)dغ.Z‚ي½ق-jِسâن¢@ے•ùC¥•Y;‏ِ_ُM·–s‌‌—ڈ Sy©ئ4A`¯3z¼Œقض؟ق÷ز¯…4ٌL.b1“ûXئلW”ظصyب¦ِs–-d²“®ظ½·½êث.Px؟ن«ؤaک9ءù~Fٌ¶syynم-ئ‏شٹdP¼ڑ¼8f5ںھگô¯ضXـجâِvoe²سB¾كeWèغ^·¼h<·{خCkش$'G‰ZmڈùŒWr•دµû—•DG¶‡–slنêشمَِ‹=û×6j¦ôزحج½–ٍrçDNAذ]ٹؤfڑûZئقvz•âü”mآXˆڑ°Bk×?‎›¹%Sjوْjن£©ùG·5MِY¶g;*+Ie«lwE4Œ&1ï%¬&ـbجـغ«ئâٍm›ةظقRi'k{¹ïث³7““6,ض¨ˆ—GإبN+-09¼g±B؟¨½ظ-P‚Yêؤ§JQ'[1كç‎½¶آ¹‍ظg؟ع†^)Fzـ¤fثَقgٍµ·rHق(Sµo9ظ¥¦¹ث"ô‹0;ِ$ےµ®fيـ›TsI2•ةoQ #M–ُ[5½‘Wü§قfYءدً·}`yf•q8m]‏ئ÷y—¹¶(*ظdں½ھe@†2"‌FrUقـ—2اص7ضn3wزNï¦ٍs¼ç"1D%<سR¨ں·gْƒKQف7Qw‹اsكô›m±lظ6!›2ً<½و£à©ص~إ>—’وdG>"(‌[œ°Rشd&Leً€ع²ظ?û؟ïeîûm¸¢#»خحCغ›‰93جدdث/¥“/6n£ç-\گŒ‹,4©-™ےة!nHX§غ8¥Ey¤µn9__وة›'™كِ}OœR؟¦گ"›ؤ9[>”{½ةŒO(¶ه“ê‹bف«ظ‹»x3چK‍-خK½\©yvإ±nٌآ‎ƒگ7ŒوNظù»lؤjo {"¨wٹƒئîeê‰زخًھظl.ة´ O¼7V€c[¶حنœ¶ةظ"ِ^!±§Yثث¼½‹إ‘JH2ضوL/6B؟E;†وؤ5 ُî©»“± œى(ˆeDه›M¼£,25); stm_aix("p0i14","p0i1",[0,"آرشيو","","",-1,-1,0,"http://www.tandismag.ir/pastissues-fa.htm","_self","","","","",0,0,0,"","",0,0,0,0,1,"#FFFFFF",0,"#FFFFFF",0,"","",0],50,25); stm_aix("p0i15","p0i0",[],20,25); stm_aix("p0i16","p0i14",[0,"تنديس","","",-1,-1,0,"http://www.tandismag.ir/abouttandis-fa.htm"],50,25); stm_bpx("p3","p1",[]); stm_aix("p3i0","p1i0",[0,"درباره تنديس","","",-1,-1,0,"http://www.tandismag.ir/abouttandis-fa.htm"],90,25); stm_aix("p3i1","p1i0",[0,"درباره ما","","",-1,-1,0,"http://www.tandismag.ir/aboutus-fa.htm"],90,25); stm_ep(); stm_aix("p0i17","p0i0",[],10,25); stm_aix("p0i18","p0i1",[0,"صفحه اصلي","","",-1,-1,0,"http://www.tandismag.ir/","_self"™VSںتX‹œ·ڑ†چ؛5ٹQ¢plج¤ِك7ں‍وïeقدؤXâà™ھ¯TىةfE08‹صâ×•ر?¥رد¬ث¹‌”,2],90,25); stm_ep(); stm_em(); //--> TANDIS ART BIWEEKLY

فارسی English

TANDIS ART BIWEEKLY

آرشیو صفحه اول

کتابسرا

Your browser does not support inline frames or is currently configured not to display inline frames.

اخبار نگارخانه ها

Your browser does not support inline frames or is currently configured not to display inline frames.

ژينوس نو مبارك
نمايشگاه ژينوس تقي‌زاده/ 11 تا 23 بهمن 1387/ گالري آران

يك از قمپزهاي دهه 60 ايران اين بود كه بچه‌هاي هفت ساله هم بلدند حرف‌هاي سياسي بزنند احتمالاً ژينوس تقي‌زاده يكي از همان بچه‌هاست و از آن سال‌ها مي‌آيد، القصه وقتي آن بچه‌ها بزرگ شدند ياد گرفتند كه هر حرفي را نبايد زد! آن‌وقت با ايما و اشاره مكالمه كردند، زبان اشاره‌ايي تقي‌زاده در اين نمايشگاه در عين سادگي گفتگويي است كه تا به حال خيلي فرصت عرض اندام پيدا نكرده است.
نمايشگاه مجموعه‌ايي است از تصاوير مفقودين و صفحات روزنامه‌هايي كه شور مردمي را بازخواني مي‌كنند، در كنار اين تصاوير در اتاقي مجزا ويدئويي از كودكي در گاهواره‌ايي نشان داده مي‌شود، كودك سفيدپوش در پس زمينه‌ايي سبز و قرمز كه پرچم را تداعي مي‌كند در خواب خوش فرو رفته است. مادر كه فقط دستهايش پيداست شعرهاي سال‌هاي آخر دهه 50 و اوايل دهه 60 را براي كودكش لالايي خواني مي‌كند. مخاطب در اين نمايشگاه برخلاف بيشتر نمايشگاه‌هايي از اين دست احساس غريبگي ندارد و نمي‌خواهد از گالري بيرون بپرد، اين مهم‌ترين خصوصيات نمايشگاه اخير تقي‌زاده است.
جماعت معترض به هنرهايي كه به غلط جديده خوانده شده‌اند هميشه از توريستي بودن اين هنر گله كرده‌اند در اين‌جا اما در اولين برخورد با آثار ژينوس پرهيز از صادراتي بودن حرف اول را مي‌زند، شايد براي اين‌كه اين نشانه‌ها فقط براي ايراني‌ها قابل فهم هستند. در ضمن اين‌كه در لكنت و محافظه كاري آن‌ها نوعي دودلي و سردرگمي در موضع‌گيري وجود دارد كه نسبت غريبي با موقعيت انساني ما و سوژه نمايشگاه پيدا كرده است. ژينوس درباره‌ي نظر برخي از مخاطبين درباره‌ي موضع دوگانه آثارش مي‌گويد: «از اين‌كه مخاطبين چنين احساسي دارند خيلي خوشحالم، چون واقعاً همين سردرگمي واقعيت وجودي ماست چرا بايد با خودمان تعارف داشته باشيم؟»
در بسياري از آثاري كه تا به امروز تحت عنوان هنر مفهومي ايران ارائه شده‌اند بر اهميت شاكله بيش از هر چيز تاكيد شده و برخلاف ايده اصلي اين هنرها، شكل محور توجه هنرمند و مخاطب بوده، تا آن‌جا كه فحوا زير سايه سنگين كيفيات فرم به فراموشي سپرده شده‌اند اكثر آثاري كه مدعي مفهوم‌گرايي هستند تا به حال بي‌مايگي خود را با انتزاعي نامفهوم يا رمانتيسم اليت‌پسند حراست كرده‌اند و خوب همين سانتي‌مانتال بودن‌شان اين‌قدر براي غربي‌ها خوشايند است ولي در موطن‌شان نه تنها خريداري ندارد كه به دليل متظاهرانه بودن، ترد هم شده‌اند. اما نمونه اخير تقي‌زاده نه آنقدر مخالف خوان است كه روشنفكران را راضي به خانه بفرستد و نه عوامانه. او در مجموعه «سنگ، كاغذ،‌ قيچي» به شكلي صادقانه خودش را لو مي‌دهد و توضيح مي‌دهد كه كجا ايستاده است، و اين خودزني را در كمترين نمونه‌ايي از آثار اينچنيني مي‌بينيم. اين‌ها آثار خوش ساختي هستند كه خودشان را از شر تكلف‌هاي رايج بچه‌هاي جديدي رهانيده‌اند، شايد آبشخور همه اين صراحت و صداقت در خود موضوع نمايشگاه باشد. مخاطبين در موقعيتي هم ذات پندارانه با تقي‌زاده هم راي و هم سخن هستند.
برخي از هنرمندان هنرهاي مفهومي با آزمون و خطاهاي يك دهه‌ايي به اين نتيجه رسيده‌اند كه از مسير متصنع و ژيگول هنرهاي جديده دهه 80 كه چرخش با مواجب موزه هنرهاي معاصر مي‌گرديد، تنها منزوي مي‌شوند؛ پس به اين سمت متمايل شده‌اند كه بايد با خودشان مكالمه كنند و از آن مهم‌تر مخاطب داشته باشند، آن‌هم مخاطبي غيريوناني، آلماني و انگليسي!
احتمالاً اين رويكرد سبب مي‌شود به درد سوغات جديده فرنگي‌ها از هنر خاورميانه نخورند. خوب غذاي بومي ممكن است در رستوران بين‌المللي خريداري نداشته باشد در عوض به مزاج ما ايراني‌ها كه مي‌سازد.

Your browser does not support inline frames or is currently configured not to display inline frames.